DATABANK VILVOGRAPHIA

STRATEN – PLEINEN – PLAATSEN

KASSEI

Ligging: wijk

De wijk wordt min of meer begrensd door de gemeentegrens met Grimbergen (Borgt), het kanaal Brussel-Zeeschelde, het viaduct en de Ring rond Brussel, de Tangebeek. De wijk bestaat uit twee grote delen: het oudste gedeelte is gelegen tussen de Rubensstraat en het kanaal, het meer recentere gedeelte tussen de Rubensstraat en de Ring rond Brussel. Het oudste deel is sterk verweven met de wijk Borgt (Grimbergen). Het nieuwere deel kende verschillende ontwikkelingsperiodes: de bouw van sociale woningen in verschillende fasen, de verkaveling van de Europawijk en de latere uitbreidingen ter hoogte van het Hoogveld, met aansluitend een kantoor- en dienstenzone (Mediapark). Tevens wordt dit deel omgeven door twee belangrijke groene zones: het Domein Drie Fonteinen en het Tangebeekbos.

Ingevolge besluit van het College van Burgemeester en Schepenen van de stad Vilvoorde op 15/10/2001 en bekrachtigd door de gemeenteraad behoren volgende straten administratief tot de wijk Kassei: Opsomming straten: Albert I laan; Belgiëlaan; Beneluxlaan; Blaesenbergstraat; Borghtstraat; Borghtvoetweg; Breemputhof; Breemputstraat; Breughelstraat; Bruinstraat; Brusselsesteenweg; De Braekeleerstraat (Hendrik); De Saedeleerstraat (Valerius); Engelandlaan; Ennepetalplein; Ensorlaan (James); Europaplein; Frankrijklaan; Grimbergsesteenweg; Hoogveld; Italiëlaan; Jordaensstraat; Jumelagepad; Kardinaal Cardynplein; Kennedylaan (President); Kleine Veldovenweg; Komatsulaan; Koning Boudewijnlaan; Koningslosteenweg; Lenterik; Luxemburglaan; Maastrichtlaan; Maubeugelaan; Medialaan; Memlingstraat; Mergelputstraat; Metsysstraat (Quinten); Middelburgplein; Minnemolenstraat; Nachtegaalstraat; Nederlandlaan; Penarroyalaan; Permekestraat; Plein Vilvoordse Haard; Poelstraat; Poststraat; Rubensstraat; Schilderspad; Smitsstraat (Jacob); Tangemolenweg; Teniersstraat; Thaelstraat; Twee Leeuwenweg; Vaartdijk; Van Dyckstraat; Van Eyckstraat; Vander Weydenstraat (Roger); Veldovenweg; Vlierkensstraat; Voerdelaan

Ondertussen (tot en met 2025) is er een straat (straatnaam) bijgekomen: Kareelerf

Coördinaten:

Lambert 72
152 877,47 m
179 251,92 m
Lambert 2008
652 876,11 m
679 252,73 m
WGS84 DMS
50°55'24,87" NB
4°24'34,85" OL
WGS84 graden
50,923574°
4,40968°
Web Mercator
490 883,28 m
6 607 786,05 m

📍 Bekijk locatie op OpenStreetMap

Toponymie

De naam 'Kassei' zou afkomstig zijn van de verschillende kasseiwegen in de wijk.

Historiek

De wijk is (werd) gekenmerkt door een aantal holle wegen die elkaar kruisen: Blaesenbergstraat, Breemputstraat, Poststraat, Koningslosteenweg en Bruynstraat.
Een holle weg is een natuurlijk en cultuurhistorisch fenomeen: een weg die door eeuwenlange erosie en menselijk gebruik werd uitgesleten. Dergelijke wegen ontstaan vooral in reliëfrijke landschappen waar regenwater van het plateau naar het dal afstroomt.
Door het intensief gebruik door mens en dier werd deze uitslijting versterkt. Vandaag staan holle wegen onder druk: verharding, verminderde onderhoud en intensieve landbouw leiden tot afvlakking en verlies van hun landschappelijke waarde.

Kassei - holle weg
Kassei - holle weg
Kassei - holle weg
Kassei - holle weg
Holle wegen ((c) P. Cornut - 2005)

Bronnen

  • W.G. Buys — ‘De geschiedenis van de wijk Kassei’ (geen datum)
  • Over de alleroudste tijden in de geschiedenis van onze stad Vilvoorde en zijn omstreken moeten wij het stellen met zeer karige gegevens. Men mag toch wel met enige zekerheid aannemen dat de eerste bewoonde nederzettingen gevestigd zijn geweest op de westerflank van de toen veel machtiger rivier de Zenne.
    De topografie of de plaatsbeschrijving door de landmeter Camille Van Dessel toont ons: het oppidum bij Vilvoorde.
    a: De hoogten en hellingen van het huidige "Drie Fonteinen domein" met inbegrip van de wijk "De Kassei".
    b: De hoogten en hellingen van het "Hoogveld" naar Koningslo en de Tangebeek.
    Van op deze hoogten hadden bewoners van deze nederzettingen, dewelke heel waarschijnlijk tot de stam der Nerviërs zouden behoord hebben, een ongehinderd uitzicht over de weidse Zennevallei. De hoogten versterkt met aardenwallen en een natuurlijke bescherming door de rivier de Zenne en mogelijk de Woluwe, vormden een uitstekende verdediging bij mogelijke aanvallen. De bewoners leefden vooral van landbouw, jacht en visvangst op de toen zeer visrijke rivier de Zenne. Voor het bekomen van de nodige landbouwgronden ontboste men grote gedeelten grond. Bij regenval ontstond er erosie en vormden zich greppels die afdaalden naar de lager gelegen vallei. Jagers en vissers maakten er dankbaar gebruik van om naar die vallei af te kunnen afdalen. De latere door iedereen gekende holle straten kenden wellicht hierdoor hun ontstaan. De Vilvoordse holle wegen werden tijdens de Romeinse overheersing in onze gebieden gekasseid en uitgebouwd tot verbindingswegen tussen de handelssteden. De inval en bezetting onzer streken door de Romeinen, die verschillende eeuwen heeft standgehouden, bracht toch een zekere vorm van vrede met zich mede. De zich beschermd gevoelde bewoners der nederzettingen, verlieten de hoogten en kwamen zich vestigen in de vallei op de rechterzijde van de rivier de Zenne. De verlaten westerflank werd nog slechts in gebruik genomen als landbouwgronden, vandaar de naam "Hoogveld", dat door vroegere geschiedenisschrijvers werd beschreven als "een seer langhen vrucht baeringhen bergh", bezet was met kwaliteitstarwe en rogge, en met aan de voet ervan "veel schoen wijngaerden”. Dat te Vilvoorde in de middeleeuwen wijn werd verbouwd mag men wel aannemen, daar men in de cijnsregisters van Vilvoorde verscheidene aanduidingen aantreft van Vilvoordse burgers, betiteld als "vineator" of "wijnbouwer". Einde XVde eeuw bestond er nog een wijngaard op het Hoogveld (Van Daer Achter).
    Het was pas na de aanleg en openstellen van het kanaal Brussel - Willebroek in 1561, mits het plaatsen van een brug over deze laatste, de verkeersweg over Grimbergen naar Aalst-Dendermonde naar Vlaanderen behouden werd. Een grondplan uit 1620 geeft ons een beeld hoe men reeds op de westerflank der rivier de Zenne en het kanaal aan bebouwing en verkaveling aan toe was. Een brug verbond de Vlaanderenstraat met Cleyn Hollestraat) nu Grimbergsesteenweg, die later wegens zijn belangrijkheid gekasseid werd. Waarschijnlijk ontstond hierdoor te Vilvoorde onder zijn inwoners de naam "Kassei". Boven op de helling van de "Cleyn Hollestraat" had men links een verbindingsweg met de "Grote Hollestraat" (de baan naar Koningslo, nu de Romeinsesteenweg genoemd). De verbindingsweg tussen beide holle straten bekwam de naam "Vlierkensstraat", mogelijk door de vele vlierstruiken die er groeiden.
    Links van het kanaal Brussel -Willebroek is er de baan naar Brussel over de "Drie Fonteinen". Deze baan die verbinding gaf met Mechelen over Vilvoorde, werd wegens het grote belang tussen beide steden, op de kosten van de stad Mechelen gekasseid, tot aan de Vilvoordse brug om dan over de Vlaanderen en Mechelsestraat de steenweg naar Mechelen te bereiken. Rechts over de brug heeft men de baan naar Grimbergen, die een scheidingsgrens vormt met een weg naast het kanaal. Een eigenaardig feit doet zich voor, de scheidingsgrens vormt een gebied in driehoekvorm dat bij Vilvoorde behoort, daardoor werden de bewoners links van de baan Vilvoordenaars en aan de rechter zijde Grimbergenaars, tot ten huidigen dagen. In de XVIde eeuw was er reeds een zekere bedrijvigheid waar te nemen langs het kanaal. Op ongeveer 200m.van de vaartbrug vindt men een herenwoning, met er naast een opslagplaats voor bouwmaterialen 'Den Prince' genaamd." Een grondplan daterend uit 1613, toont ons de vertakking van de 'Cleyne Hollestraete' {Grimbergsesteenweg) met de Vlierkensstraat, links de gronden gekend als 'In Taelle'. De later bebouwde gronden in genoemde delen werden onder de bevolking 'De Pool' uitgesproken. Een grondplan van een verkoop ener herenwoning 'Het Vlierken' genoemd, mogelijk bekwam de woning zijn naam, door het groot aantal vlierbessenstruiken die er groeiden, in de “Cleyne Hollestraete". De residentie van 'Mijnheer Blance' een lid van de Raad van Brabant was eveneens gelegen in de 'Cleyne Hollestraete' vooraleer men de 'Grote Hollestraete' bereikte. De plaats waar de 'Cleyne Hollestraete' de 'Grote Hollestraete' kruiste noemden het 'Wachtgat' ook wel 'Duivelsgat' genoemd, een plaats van afspraak gemaakt door personen die de als onveilig gekende plaats moesten doortrekken. Het kanaal en de brug hebben zeker een grote rol gespeeld, in het ontstaan en uitbreiding van de wijk 'De Kassei'. Door het steeds meer uitbreidende scheepvaartverkeer, was men in 1830 genoodzaakt om tot de verbreding van het kanaal over te gaan. Men bracht de breedte van 6m. naar 7,50 m. terwijl de oude brug vervangen werd door een zwaaibrug.
    De industrialisering die te Vilvoorde op het einde der XIXde. en de XXste. eeuw een grote vooruitgang kende, bracht in 1910 terug een verbreding en tevens verdieping van het kanaal met zich, alsook de aanleg en bouw van een brug. De nieuwe brug kreeg een breder wegdek met ijzeren leuningen aan weerszijde. De nieuwe brug was van het Tresignies type (met rad). De bediening werd later elektrisch bediend. Aan weerszijde van het kanaal was er reeds een industriële spoorlijn aangelegd de 'Poor' in de volksmond genoemd de echte benaming was wel {C.F.I.). Typisch op deze afbeelding is wel de bedieningskabien van de brugdraaier en het ijskreemkarretje. Verkeersmoeilijkheden deden zich toen nog niet voor, getuigen de handkar en de bierkar. Er was een primitieve aanlegplaats voor het lossen van schepen. Boomse bakstenen, bouwmaterialen en hout. Stoere mannen uit de wijk afkomstig vonden er werkgelegenheid. Duitse troepen overschrijden de kanaalbrug in 1914, en zullen de Grimbergsesteenweg gebruiken om door te stoten naar Vlaanderen. Er werd een noodbrug aangelegd in het begin van WO II na de vernieling der oude brug met vele omstaande woningen. Een binnenschip, enkele planken en balken en de verbinding tussen Vilvoorde.
    Periode begin XXste eeuw.
    2500 inwoners kende de wijk in 1908. De Grimbergsesteenweg was afgescheiden van de stad Vilvoorde door het kanaal, de spoorweg en de Zenne. De verbindingsweg Vlaanderenstraat en Grimbergsesteenweg was bekend om de vele herbergen die zich hier bevonden, de opgehaalde brug gaf vele mannen de gelegenheid hun dorst te lessen en zelf meer dan dat. 1908 was ook het jaar van de stichting van een parochie, met oprichting van de kerk, waarvan de klok werd ingewijd in 1911. In 1914 werd de straat langsheen de kerk doorgetrokken, werd dan ook de Kerkstraat genoemd, een veldweg achter de kerk met de naam Schapenbaan, werd uitgebreid en verkreeg de naam Teniersstraat.
    Uit een artikel opgesteld door ons Marcel Stappers onder de titel "Een kerkhof op de Kassei" (zie bijlage) kunnen wij opmaken dat er een kerkhof heeft bestaan in de wijk. Een korte samenvatting hierover leert ons da\ het Vilvoordse Tuchthuis meermaals van gevangenis in een militair ziekenhuis werd genomen. Het Tuchthuis beschikte zelf over een weliswaar te klein kerkhof. Op aanvraag aan het stadsbestuur om een grond te bekomen dat dienst zou doen als kerk hof, werd gunstig advies verstrekt. een stuk grond van 25 are werd geschonken, gelegen tussen de "Grote Holle straat en de Teniersstraat ter hoogte van de huidige Van Dyckstraat. Geteisterd door menige soorten van epidemieen (Typhus, pest en cholera) in het Tuchthuis was men verplicht tot in gebruikneming van een kerkhof in de wijk, bij het begin der XIXe. eeuw tot omstreeks 1870. Naar schatting zouden gezien de veeltallige epidemieen in de loop der jaren, zou men mogen aannemen dat zowat 10.000 tot 11.000 begravingen hebben plaats gehad op dit kerkhof. De laatste begravingen zouden gebeurd zijn in 1875 toen het kerkhof gesloten werd.
    Boven op de helling van de Grimbergsesteenweg (de Kasseienberg) zien we links de Vlierkensstraat, met pastorij en de vroegere katholieke jongensschool gebouwd in 1911, terwijl er toen reeds een katholieke meisjesschool was sinds 1905. Een gemeenteschool voor jongens en meisjes werd opgericht in 1907 gelegen in de Vlierkensstraat. Na WO I vond in 1920 te Vilvoorde de stichting plaats van een vennootschap voor volkshuisvesting de "Vilvoordse Haard ". Door toedoen van dit vennootschap konden 95 woningen gelegen in de Rubens- en Vlierkensstraat in het jaar 1929. Door de economische crisis van 1930 moesten alle werkzaamheden van het vennootschap stilgelegd en opgeschort, werkzaamheden die pas konden worden hervat aan het einde van WO II In de naoorlogse periode van 1950 tot 1970 werden in wijk "Kassei" meer dan 600 woningen, 24 appartementen en de twee residenties Jacob Smits en Jordaens gebouwd. Vele der woningen konden worden gekocht door de bewoners dankzij de formule "Belofte bij Aankoop" of B.A. Door de intense woningbouw door het vennoot schap had dit als gevolg, een aanzienlijke verhoging van het aantal inwoners in de wijk. Het verkeer tussen Aalst en Vilvoorde bereikte door het steeds drukker wordende verkeer dat opliep tot ongeveer 10.000 wagens per dag over de bestaande zwaaibrug over het kanaal. Een foto uit het jaar 1946 toont ons reeds de te verwachten opstoppingen voor de kanaalbrug.
    Een sinds een 40-tal jaren aanslepende vraag vanwege de stad Vilvoorde tot het aanleggen ener nieuwe moderne kanaalbrug, werd in 1967 toegestaan. De aanleg van de nieuwe hefbrug over het zeekanaal bracht met zich dat de verbindingsweg over de Vlaanderenstraat en Grimbergsesteenweg onderbroken werd, door het wegvallen der oude kanaalbrug. De verbindingsweg over het kanaal gaf nu van het Heldenplein te Vilvoorde over de Vuurkruiserslaan (n.v.d.r. Vuurkruisenlaan) via de Rubenslaan verbinding met Grimbergen. Met het verdwijnen der oude vaartbrug, verloren de Vlaanderen- en Grimbergsesteenweg hun belang voor de handelszaken en tonen een verlaten indruk. Een grondplan toont ons in het rood gekleurde gedeelte, wat vroeger de wijk "Kassei" werd genoemd. Door de aankoop der stad Vilvoorde in 1956 van het domein "Drie Fonteinen" en de gronden op het "Hoogveld" ging de bebouwing steeds in stijgende lijn.
    De volkse aard der vroegere bewoners der "Kassei" kan worden aangetoond worden door de wijk in de het verleden bestaan hebbende verenigingen. Het verenigingsleven kende in de vroegere periode een zekere bloei. De ''Gilde'' of “Gouille'' op de ''Kassei'' kende een bestaan dat tot ver in het verleden ging. Dag der vrouwen op de eerste zondag der maand juli, Hop Sinjoorke, hanenworp en koninginnenworp daarna bal met de mannen. De ''Krabbevangers” gingen met autobus één tot tweemaal per jaar naar Nederland, de vangst werd ‘s anderdaags gekookt en onder de leden als feestmaal opgedist. Sport: kaatssport met tal van verenigingen: Pelote de ''Kilo", ''Kassei'', ''Mon Plaisir'', ''De Vossekloopers'' . Toneel: Toneelkring ''Nut en Vermaak'' gesticht in 1932.

  • Marcel Stappers — ‘Een kerkhof op de Kassei’ (zonder datum)
  • Het einde van de 18e eeuw was voor de Oostenrijkse Nederlanden een woelige tijd. Na een Brabantse omwenteling in 1789 en de onderdrukking van deze opstand door de Oostenrijkers een jaar later, volgde de Franse inval in onze streken. De Oostenrijkse en Franse legers raakten slaags in Jemappes (1792), Neerwinden (1793) en Fleurus (1794). Ten gevolge van al dat oorlogsgeweld waren de ziekenhuizen in en rond de hoofdstad dan ook overvol. Om de zieke en gekwetste Oostenrijkse soldaten beter te kunnen opvangen werd in 1793 beslist een gedeelte van de gevangenis van Vilvoorde (het Tuchthuis of de Correctie genoemd) als militair ziekenhuis te gebruiken. Het Tuchthuis was toen nog maar een twintigtal jaren in gebruik en men hoopte er 2 à 3.000 soldaten te kunnen in onderbrengen. In het vooruitzicht van de omschakeling van gevangenis naar ziekenhuis werd o.a. ook uitgekeken naar een nieuwe begraafplaats(!). Het Tuchthuis beschikte over een eigen kerkhof langs de gevangenismuren maar men oordeelde dat het te klein was voor de behoeften van een militair hospitaal. Het Vilvoordse Stadsbestuur stelde voor de doden van het Tuchthuis te begraven "dans une plaine située sur une hauteur de l'autre cöté du Canal..." Dit voorstel werd aangenomen en het bedoelde stuk grond (25 are groot) werd aangekocht. Het was gelegen tussen de oude baan naar Asse (Steenweg, op Koningslo en Hellestraat) en de huidige Teniersstraat ter hoogte ongeveer van de Van Dyckstraat (zie kadasterstraat - Sectie C – de Thael). Waren er in het Tuchthuis minder sterfgevallen dan verwacht? Werden er minder zieken en gekwetsten verpleegd dan oorspronkelijk voorzien? Feit is dat de aangekochte grond op de Thael in de 19e eeuw niet als kerkhof werd gebruikt. Dit zou voor de eerste keer gebeuren in 1802 maar onder het Franse bewind. Het Tuchthuis werd in de herfst van 1794 door de Fransen bezet. Ook zij gebruikten de Correctie eerst als militair ziekenhuis. Van 1798 echter kreeg het Tuchthuis terug zijn oorspronkelijke bestemming, nl. die van gevangenis. Er werden vooral landlopers, bedelaars en kruimeldieven opgesloten, zowel mannen als vrouwen. Op het einde van het jaar 1801 brak er in het Tuchthuis een ziekte uit die snel uitbreiding nam en vele mensenlevens eiste. Alhoewel een eerste onderzoekscommissie de ziekte als niet besmettelijk bestempelde, besliste de Prefect van het Dijledepartement toch op 2 februari 1802 (13 Pluvoise jaar X) dat het kerkhof bij de muren van de Correctie diende gesloten en dat voortaan de "nieuwe" begraafplaats op de Thael (Kassei) zou worden gebruikt. De epidemie die in het Tuchthuis heerste zorgde ervoor dat de nieuwe begraafplaats meteen druk werd gebruikt. Het normale sterftecijfer in de Correctie was in die tijd ongeveer 120 per jaar (119 in 1801). In 1802 steeg het aantal overlijdens tot 622. In 1803 telde men nog 588 sterfgevallen en ook in 1804 lag het sterftecijfer nog zeer hoog, nl. 406. Eerst in 1805 schijnt men de ziekte onder controle te hebben, het sterftecijfer valt dan tot 169 terug. In amper 4 jaar tijd had de ziekte, een soort tyfuskoorts, 1.785 slachtoffers gemaakt. Tot omstreeks 1870 zal het kerkhof op de Kassei de laatste rustplaats zijn voor de gedetineerden van het Tuchthuis. Als men een gemiddeld sterftecijfer van 150 per jaar aanneemt zouden zowat 10 tot 11.000 mensen zijn begraven op de Thael. Juiste cijfers hierover zijn niet beschikbaar, althans niet in de geraadpleegde bronnen. Men weet trouwens ook niet wanneer het kerkhof precies werd gesloten." Het Tuchthuis werd als burgerlijke gevangenis opgedoekt in 1871. De gebouwen werden overgedragen aan de militaire overheid die er eerst een strafcompagnie in onderbracht. We weten niet of de militairen het kerkhof op de Thael nog gebruikten. In ieder geval werden alle 'privé' kerkhoven in Vilvoorde gesloten wanneer in 1875 het kerkhof aan de Mechelse straat werd ingewijd. Naast het kerkhof rond de O.L.V. Kerk verdwenen nog 7 andere kerkhoven in die tijd, nl. deze van het Tuchthuis, van de Karmelietessen, van de Theresianen, van de Witte Vrouwen, van de Predikheren, van het Begijnhof en van het Gasthuis. Ook het Dierenkerkhof dat tussen de Zenne en het Kanaal lag werd toen gesloten. De grond waar eens de doden van de Correctie werden begraven werd in 1890 verkocht aan de familie Van Volxem. Later zal deze grond worden gekocht door de Vilvoordse Haard. En omstreeks 1952, de huizen werden gebouwd die de hoek vormen van de Teniersstraat en de Van Dyckstraat (links als men in de Teniersstraat van beneden naar boven loopt), werden nog een aantal skeletten (of een deel ervan) blootgelegd. In deze kinderrijke buurt liep toen het gerucht dat het Romeinse graven betrof. Het ging echter om de resten van de gevangenen van het Tuchthuis." Over het kerkhof op de Thael geeft J. Nauwelaers nog volgend luguber detail: De Vilvoordse Burgemeester die de Prefect van het Dijledepartement eerst feliciteerde omdat hij het kerkhof van de Correctie naar de Thael had laten overbrengen, bekloeg zich kort nadien bij hem over het feit dat de lijken op het nieuwe kerkhof niet diep genoeg werden begraven! Volgens de Burgervader zouden honden de lijken terug hebben opgegraven en delen ervan hebben meegenomen!...

    Bronnen J . Nauwelaers : Histoire de la ville de Vilvorde I en II.
    E. Verschueren: Geschiedenis van Vilvoorde
    A. Wauters : Les environs de Bruxelles
    J. Verbesselt : Het parochiewezen in Brabant

  • J. J. F. graaf de Ferraris "Kabinetskaart der Oostenrijkse Nederlanden en het Prinsbisdom Luik" (1777)
  • Kassei - ferraris
    Ferrariskaart
  • Atlas der buurtwegen (periode 1841)
  • Kassei atlas
    Atlas der Buurtwegen
  • P.C. Popp Atlas cadastral parcellaire de la Belgique (1842-1879)
  • Kassei popp
    Popp kaart
  • J. Vandermaelen Topografische kaart (1846-1854)
  • Kassei topo
    bron brugis
  • Ministerie van Openbare Werken en Wederopbouw Topografische kaart (1950-1970)
  • Kassei topo
    Topografische kaart MOW
  • Stadsarchief Vilvoorde
  • Kassei
    Rooilijnplan 'Veranderingen te brengen aan den atlas der buurtwegen ten gevolge van het rooiingsplan van de wegen nrs 1,2,13,37, 38,39 en het scheppen van 18 nieuwe straten tusschen buurtweg 38 en de Tangebeek' (1935)

  • Post- of zichtkaarten / luchtfoto's
  • Kassei
    Thaelstraat (kerk H. Hart)
    Kassei
    Ter hoogte van de Vuurkuisenlaan
    Kassei
    Ter hoogte van de Vuurkuisenlaan
    Kassei
    Oude vaartbrug (WO II)
    Kassei
    Stratenplan 1880
    Kassei
    Stratenpatroon 1755
    Kassei
    Vlierkensstraat (1982)
    Kassei
    Hoek Thaelstraat en Vlierkensstraat (1982)

  • Stadsarchief Vilvoorde

← Terug naar databank